Sony Cyber-shot DSC-H5
1 september 2006 | Men neme een megatelezoom, verpak dat in een lichtgewichtbehuizing, stabiliseer het beeld, zorg voor ruime resolutie, plak er een flink beeldscherm op en maak ook nog eens de bediening eenvoudig en overzichtelijk. Het resultaat: zeer smakelijk fotografiewerk met het zoomkanon Sony Cyber-shot DSC-H5. Voor de amateur of semiprofessional.
Strijd
WINMAG bracht het Sony-kanon in stelling tegen de Canon PowerShot S3 IS, in editie WM3/2006 gewaardeerd met 4,5 sterren en het Beste product. Maakt Sony wel kans op de Editors’ Choice (de nieuwe naam van Beste product) in deze WINMAG? Jazeker, vanaf het begin is het een verbeten strijd. Zeker daar Sony ook de Cyber-shot DSC-H2 kan laten opdraven: een bijna even krachtig toestel als de H5.
Alledrie de toestellen hebben 12 keer optische zoom, vergelijkbaar met 36 tot 432 millimeter. De Sony H2 en Canon S3 maken foto’s in maximaal zes megapixels, de Sony H5 in zeven miljoen beeldpunten. De beeldschermen van de Sony H2 en Canon S3 zijn 2 inch, die van de Sony H5 drie inch. De Sony-monitoren zitten echter vast op de camera, terwijl die van de Canon heel gebruiksvriendelijk kan uitklappen en draaien.
De Sony’s hebben een hogere iso-keuze tot 1000 (Canon tot 800 IS). De Sony’s kunnen langer licht verwerken voor het maken van een foto – maximaal 30 seconden tegen 15 seconden op de Canon, maar bij Canon stopt het sluitertijdbereik pas bij een 3200ste van een seconde en niet bij een 2000ste. Kortom, de specificaties ontlopen elkaar nauwelijks.
Chique
“Canon heeft toch altijd een uitstekend bedieningsgemak?” vraag je je misschien af. Jawel, maar ook Sony is daar goed in. De menu-indeling bijvoorbeeld is misschien een fractie minder overzichtelijk en oogt wat minder chique dan bij Canon, maar ben je bent er razendsnel aan gewend en het belet je in geen enkele wijze bij het fotograferen. De icoontjes voor batterijstatus en geheugenkaartstatus in de display zijn juist weer erg gebruiksvriendelijk bij Sony.
De bedieningsknoppen zijn bij de Sony H5 (en H2) logisch gegroepeerd. De hoofdnavigeerknop zit bovenop het toestel en je bereikt er ook de belangrijkste scènemodi mee. De zoomknoppen zitten op de achterzijde, dat erg fijn is als je nagenoeg altijd het beeldscherm gebruikt. Bespaar je graag stroom en gebruik je vaak de zoeker (het al dan niet elektronische, kleine kijkglaasje), dan heeft de Canon met zijn enkele zoomknop aan de voorkant van de bovenzijde de voorkeur.
Scherpte
Het belangrijkste is natuurlijk de fotokwaliteit. In exact dezelfde situaties zijn de verschillen tussen de Sony’s H5/H2 en de Canon S3 IS nauwelijks te zien. Soms lijkt de Sony details beter weer te geven, maar in andere situaties lijkt Sony net een fractie scherpte te missen. De kleuren zijn bij Canon een heel klein beetje levendiger, maar daardoor niet per se natuurlijker. Kortom, in eerste instantie is een keuze wie de beste is in fotowerk niet te maken.
Echter, het scherpstelmechanisme van Sony werkt een fractie minder overtuigend dan die van Canon. Bovendien werkt de beeldstabilisator – tegen trilbeweging van je handen op de foto – bij flinke zoom bij de Sony niet helemaal naar wens. Gevolg van beide zaken: soms heb je een net-onscherpe foto en dat is jammer.
Tot slot een belangrijk minpunt van de Sony: de geheugenkaart is een Memory Stick DUO. In opslagvermogen is deze Sony-standaard trager dan de snelste sd-geheugenkaarten. Die laatste kun je bovendien veel gemakkelijker en op meer plaatsen krijgen.
Conclusie
De Canon PowerShot S3 IS blijft WINMAG’s Editors’ Choice, vanwege het net iets betere scherpstelmechanisme, de beeldstabilisator, het uiklapbare scherm en de meer standaard-geheugenkaart. De Sony Cyber-shot DSC-H5 is echter een zeer fijn toestel, dat doorgaans niet onderdoet voor de Canon. Met een megapixel meer in beeldresolutie, een groter beeldscherm, een meegeleverde, goed functionerende/beschermende zonnekap voor de lens en iets lagere koopprijs, zal de H5 voor veel gebruikers een enorme waarde hebben.
Score: 4,5 van 5 sterren
© 2006 Elmer van Hest voor Winmag Pro
