Fujifilm Finepix S9600
1 mei 2007 | Liefhebbers van een vaste lens komen redelijk goed weg met de Fujifilm FinePix S9600. Dit zoomkanon met 9-megapixelsensor laat veel concurrenten achter zich, zoals de eerder geteste Panasonic Lumix DMC-FZ50. Foto’s van de Panasonic vertoonden behoorlijke verzachting van het beeld, dat vermoedelijk te wijten is aan de automatische, niet uit te schakelen ruisreductie in de FZ50. De Fujifilm S9600 is minder resoluut met kleurstoring en dat zie je terug in het resultaat.
De details per pixels zijn bij de Fujifilm S9600 duidelijk beter dan bij de Panasonic FZ50, maar de Fujifilm delft het onderspit tegen in deze WINMAG geteste spiegelreflexcamera’s. Zet je de S9600 af tegen zijn eigen klasse, dan moeten ook de eerder in WINMAG geteste Sony Cyber-shot DSC-H5 (vlekkerig bij 200 procent digitale zoom) en de Canon PowerShot S3 IS (te kartelig bij 200 procent digitale zoom) hun meerdere erkennen in fotokwaliteit van de Fujifilm S9600.
Neem je het toestel mee naar binnen, dan stelt de Fujifilm echter sneller teleur. Scherpe foto’s zonder flitsergebruik zijn best lastig te maken, zelfs met hogere iso-waarden en voldoende licht. Het probleem wordt erger bij het gebruik van de telezoom die tot 300 millimeter bereik heeft. Ook buiten worden objecten in situaties met minder licht, zoals mensen in een steeg, te snel onscherp. Met de Canon PowerShot S3 IS had de redactie daar veel minder moeite mee. De kleurbalans is in orde, al zijn groen en rood net een fractie dikker in tint dan eigenlijk hoort.
Het plezier van fotograferen zit bij de Fujifilm S9600 vooral in het kunnen kiezen tussen continu- en enkelvoudige scherpstelling, het flinke zoombereik van 300 millimeter en de gebruiksvriendelijkheid. Zo kun je het lcd uitklappen en hoef je dus nooit meer op de grond te liggen. Je houdt simpelweg de camera op de straat en kijkt van bovenaf op het toestel én het beeldscherm neer. De schermpjes van de Canon PowerShot S3 IS én van de Panasonic Lumix DMC-FZ50 kunnen echter ook naar buiten draaien en dat is nog handiger.
Telezoomwaarde
De Canon (432 millimeter) en Panasonic (420 millimeter) hebben bovendien een hogere telezoomwaarde, maar met respectievelijk 36 en 35 millimeter leggen de groothoekzooms van beide toestellen het af tegen de 28 millimeter op de Fujifilm. Die extra uitgezoomde stand is vooral bij landschappen, architectuur, stadsgezichten en in de bouw erg prettig. Al zit er een redelijke kromming in een foto bij 28 millimeter, maar dat kun je verwachten van een vaste lens.
Van de bedieningsknoppen zit alleen Info (waarmee je de exif-gegevens van je foto op het lcd toont) op een onlogische plek bij het objectief. Je moet af en toe teveel graven in de menu’s van de Fujifilm om bepaalde instellingen aan te passen. Zo kost het een eeuwigheid om van jpeg- naar raw-modus (het digitale negatief) te wisselen. Via de F-knop kun je snel spelen met iso-waarden en jpeg-resolutie, maar het is ons een raadsel waarom juist hier niet jpeg in raw en andersom kan worden veranderd.
Met 9-megapixelfoto’s is het zaak dat je foto’s snel kunt opslaan, zeker bij grote raw-bestanden. Fujifilm bracht daarom niet alleen een slot aan voor zijn eigen, samen met Olympus gelanceerde xD-Picture Card, maar ook voor een Compact Flash-kaart. Die laatste kan worden gekocht met veel hogere wegschrijfsnelheden. Het toestel kan maximaal vier jpeg’s achter elkaar schieten in een snelheid van 1,5 beelden per seconde en moet dan de foto’s wegschrijven naar een van de twee geheugenkaarten.
Prijs:
€ 419,– (excl. btw)
Resolutie:
9 megapixel
Optische zoom:
28 – 300 mm (10,7x optisch)
Voor en tegen
+ prima details-per-pixels
+ uitklapbaar lcd
+ goede macrozoom (28 mm)
- bewegingsonscherpte in donkere situaties
- te veel graven in menu’s om instellingen te veranderen
Oordeel
4 van 5 sterren
Info:
www.fujifilm.nl
© 2007 Marcel Burger voor Winmag Pro
