Pentax K10D
21 mei 2007 | Met open armen ontving het WINMAG-testlab de ‘leanest & meanest’ fotomachine van Pentax. De K10D bindt de strijd aan met de Sony α100, de Nikon D80 en de Canon EOS 30D. En hoe.
Het belangrijkste wapen van de nieuwe 10-megapixelspiegelreflexcamera van Pentax is het durven verder kijken dan de eigen neus lang is. De fabrikant voerde jarenlang zijn eigen *.pef-formaat als eigen raw-formaat: het digitale negatief. In de Pentax K10D heb je je als gebruiker ook de keuze voor Adobe RAW (*.dng) en dat scheelt!
Raw-foto’s
Raw-foto’s gemaakt met de concurrende camera’s (met hun eigen raw-formaten) leggen het in detail en scherpte per pixel af tegen de Pentax in Adobe RAW-modus, terwijl het *.pef-formaat juist minder kwaliteit op zou leveren.
Daarmee ligt ook direct de relatieve zwakte van de K10D bloot: jpeg foto’s zijn minder scherp per pixel als die van de concurrenten. Kijk je vervolgens naar het kleurencontrast, dan brengt de K10D die wel beter in balans dan de Sony α100, de Canon EOS 30D en de Nikon D80. Vooral het iets te veel aangedikte rood valt bij de concurrentie op.
Knoppen
De Pentax K10D is een vrij fors toestel met alles erop en eraan. Zo selecteer je met een handig ring rond de hoofdnavigeerknop één van de drie scherpstelpuntinstellingen (auto, selectie of middelpunt). Het toestel heeft 11 selecteerbare scherpstelpunten. Met de Fn-knop krijg je toegang tot de belangrijke instellingen Witbalans, ‘Schietstand’ (enkel, continu, zelfontspanner), iso-waarde en flitsprogramma. Onder de programmaknop bovenop de camera vind je een draaiwieltje voor de lichtmeting (spot, midden-en-onmiddelijke-omgeving (‘center –weighted’) of multisegment.
Juist vanwege de met knoppen rijkgevulde body is het verwonderlijk dat er geen toegewijde knoppen voor witbalans en iso-waarden zijn. Die lichtgevoeligheidswaarden van de gemaakte beelden kun je overigens via het heldere beeldscherm wel in derde waarden instellen en daarmee voorkom je in alle situaties dat je overdadig veel korrel krijgt. Zo fotografeer je bijvoorbeeld in iso 125, 250, 500 of 640 als je dat wilt, met een maximum van 1600 iso.
De behuizing, de bedieningsknoppen en de afdekklepjes voelen zeer robuust aan. De toegang tot het batterijcompartiment en de SD-geheugenkaartingang zijn extra vergrendeld, zodat de kans op het per ongeluk openen hiervan eigenlijk niet meer bestaat. Een eigen stofwerende coating en anti-stoftrilling op de beeldsensor maken de protectie compleet.
Anti-schudsysteem
De camera heeft een ingebouwd anti-schudsysteem om bewegingsonscherpte bij het maken van foto’s tegen te gaan. Je hoeft daardoor geen dure lenzen aan te schaffen met eigen beeldstabilisator, zoals dat bij camera’s van Nikon en Canon bijvoorbeeld wel moet. Het resultaat ervan bleek bij de Pentax zeer duidelijk uit de testfoto’s.
De sluiter en de kitlens zijn iets minder fijntjes geconstrueerd en maken relatief veel geluid. Over de werking van sluiter en het objectief echter geen slecht woord. Het scherpstellen – ook in moeilijke focussituaties – gaat opvallend veel beter dan met de zeker niet slecht presterende Nikon D40 (zie volgende pagina). Overigens laat de K10D wel iets meer beeldruis zien dan zijn concurrenten én de Nikon D40.
Voor en tegen:
+ uitstekend scherpstelmechanisme
+ anti-stofmaatregelen/robuust toestel
+ anti-bewegingscorrectie
+ prima detail per pixel
- Jpeg kwalitatief minder dan concurrenten
Score:
4,5 van 5 sterren
© 2007 Marcel Burger voor Winmag Pro
