Schapenmelkproductie (Foto © 2009 Elmer van Hest

10 juni 2009 | Volgens de Griekse mythologie gebouwd als de tombe voor Pyrene (Vuur), volgens de geologie simpelweg ontstaan door een botsing van het Iberisch schiereiland met Europa: de Pyreneeën. Het gebergte, dat Spanje van Frankrijk scheidt, strekt zich uit over 430 kilometer tussen Atlantische Oceaan en Middellandse Zee. Een fotoreportage van Elmer van Hest >>

Maar ik wacht al drie kwartier op mijn hoofdgerecht, terwijl het kwartet achter mij allang zit te smikkelen.

De Rijnkade van de Gelderse hoofdstad is er een van contrasten. Rustiek dineren, maar niet autovrij. Uitzichten op een ‘vergeten’ haventje in het groen, maar ook op industriepijpen. De sierlijke boog van de John Frost tegen het ruwe beton van de Nelson Mandela – door veel locals nog altijd De nieuwe brug genoemd.

Ik wil ook een spiegelreflexcamera en Sony moet het worden. De doos van Pandora is open als mijn hardcorecompactcamera-vriend de amuse op tafel gooit. Dat had wel even op de menukaart mogen staan als je aanschuift bij een felle Canonier en een Nikonvrijer. Met de laatste druppels schuimend geel goud nog in de keel, schreeuwt de Canonian het bijna uit. “Als Sony nog eens auto’s zou maken, dan zou jij erin rijden!” Een geheven vinger wijst gevaarlijk vooruit.

Geschrokken van het betoog dat erop volgt, kijkt de compactcameravriend bedeesd naar de Nikonian. “Live view?”, vraagt deze en de vriend knikt instemmend. “Canons live view is waardeloos”, is het antwoord. Boze ogen van de Canonier. “En in kitlens hebben bijna alle fabrikanten een verkeerde klinker gespeld. Alleen Olympus heeft de puntjes op de i staan. Koop gerust een Sony, want Nikon haalt daar de beeldsensors vandaan.”

De compactcameravriend bekent alleen een toestel te willen van een groot merk: Canon, Nikon of Sony. De Nikonian speelt zijn laatste kaart: “Vergeet niet dat Sony eigenlijk een doorontwikkelde Konica Minolta is.” Een verontruste blik wordt op straat geworpen. “Dus dan blijft er één merk over.”

Een zwoele lenteavond. Drie vrienden banen zich gehaast ieder een eigen weg langs Amsterdammertjes zonder kruisjes. Er wordt gekookt, maar niet door de kok. Het nagerecht is overgeslagen.

© 2009 Marcel Burger, eerder gepubliceerd op www.dfpro.nl op 2 juni 2009

Canon EOS 400D

8 maart 2007 | De knappe koppen van Canon zijn gelukkig niet doof geweest voor de veelgehoorde klacht van stofprobleem in digitale spiegelreflexcamera’s. De producent toont in de EOS 400D haar oplossing. Een camera die het stofprobleem letterlijk van zich afschudt.
Olympus was weliswaar de eerste die de beeldsensor van zijn camera’s stofvrij wist te houden, maar Canon haalt nu hetzelfde trucje uit: ultrasone vibraties dienen de doorontwikkelde CMOS van 10,1 megapixel vlekkeloos te houden. De vibraties hoor je na het aanzetten van de camera als je je oor tegen het toestel drukt, als een soort Geigerteller.

De EOS 400D (ook bekend als Rebel Xti) is de opvolger van EOS 350D. Van die laatste zijn er in Nederland meer dan 50.000 verkocht. De nieuwe camera heeft veel eigenschappen overgenomen van de duurdere EOS 30D, zoals het 9-punts autofocus. De body van de EOS 400D is in grootte gelijk aan de EOS 350D: ideaal voor kleine vrouwenhanden, maar grotere mannenhanden hebben pas echt houvast als de 100 euro kostende optionele batterijgrip aan de onderkant wordt geschroefd.

De serie functieknoppen links van het kleuren-lcd op de achterzijde is kleiner geworden, vooral omdat Canon het beeldscherm heeft vergroot naar 2,5 inch. Om ruimte te maken is het tweede, zwartwit-lcd geschrapt. Niet iedere fotograaf zal het verdwijnen daarvan kunnen waarderen, omdat nu informatie over onder meer fotokwaliteit en geheugenkaartruimte niet direct zichtbaar is.

De EOS 400D toont zich in ieder geval een fotografeerbeest. Dat kan ook bijna niet anders, met een buffergeheugen dat 10 raw-beelden of 27 jpg-afbeeldingen kan bevatten. Vooral door de stofverwijderaar en het grotere buffer zegeviert de nieuwe, betaalbare Canon duidelijk over de eveneens nieuwe, duurdere Nikon D80.

Prijs:
€ 705,– (alleen body, excl. btw)
Resolutie:
10,1 megapixel
Optische zoom:
afhankelijk van gekozen objectief
Info:
www.canon.nl
Voor en tegen:
+ anti-stofsysteem voor beeldsensor
+ grote resolutie
+ groot buffergeheugen
- klein formaat van body
- verdwenen tweede lcd-scherm/verkleinde knoppen
Score:
4,5 van 5 sterren

© 2007 Elmer van Hest voor Winmag Pro

Canon EOS 30D

28 februari 2007 | De EOS 30D is het huidige middenklasse-model in de range digitale spiegelreflex camera’s van Canon. De ‘dslr’ is de beste in zijn soort, maar sensationeel beter dan zijn voorganger, de 20D, is het toestel niet. Voor ‘instappers’ blijft het een uitstekende investering. Misschien dat de verwachtingen te hoog gespannen waren, bij de WINMAG-redactie en bij andere professionals. De EOS 30D is de opvolger van de EOS 20D: die in najaar 2004 een sprongetje voorwaarts was op zijn voorganger EOS 10D.

2,5 inchbeeldscherm
De EOS 30D oogt en voelt als een EOS 20D. Het belangrijkste, in het oog vallend verschil: de EOS 30D heeft een 2,5-inchbeeldscherm in een resolutie van 230.000 pixels. De oudere Canon-DSLR’s hebben een 1,8-inchmonitor. De fotoresolutie is met 8,2 megapixels (3504 x 2336 beeldpunten) dezelfde gebleven als op de EOS 20D. De Canon Digic II-beeldprocessor – een door Canon doorontwikkelde zogenoemde cmos-sensor van 2,3 bij 1,5 centimeter – is zowel op Canon EOS 30D als op de oudere EOS 20D verantwoordelijk voor het vastleggen van het binnenkomende licht in de primaire kleuren rood, geel en blauw (RGB-filter).

Heb je zulke grote foto’s niet nodig, dan kun je desgewenst ook in 4,3 megapixels (2544 x 1696 pxiels – voldoende voor een briefkaartfoto) of 2 megapixels (1728 x 1152 punten) vastleggen, maar weinig gebruikers van de EOS 30D zullen dat doen. Zij zijn vaak de (semi-)professionals die beelden standaard in de grootste omvang en met de meeste details willen, ze opslaan in het Canon raw-formaat (CR2) en er en passant gelijktijdig een hogekwaliteit-jpg-bestand bij opslaan.

Die extra jpeg is handig als je foto’s snel wilt kunnen terugkijken op het computerbeeldscherm. Geheugenkaarten met een grote opslagruimte (2 GB of meer) zijn het devies, want een foto in raw + jpg kost zo’n negen (CR2) plus vier (jpeg) megabyte.

Buffergeheugen
De bytes kun je volschieten in enkelschots of continu-stand, waarbij je in drie of vijf beelden per seconde schiet. Dat kan met Canon RAW (CR2) in elf beelden en in jpeg in dertig beelden achter elkaar – een verbetering ten opzichte van de EOS 20D met respectievelijk vijf en zeven foto’s.
De EOS 30D heeft namelijk een groter buffergeheugen: een tijdelijke opslagruimte in de camera waarin foto’s worden onthouden voordat ze worden weggeschreven naar de ingebrachte Compact Flash-geheugenkaart.

In tegenstelling tot de EOS 20D heeft de EOS 30D ook spotmeting, dat je meer belichtingsmogelijkheden geeft. Spotmeting is handig als objecten en achtergrond slechts van kleurtint wisselen, zoals een donkergrijze straaljager tegen een lichtgrijze achtergrond.

Lichtgevoeligheid
Ook nieuw ten opzichte van de EOS 20D is het kunnen aanpassen van de lichtgevoeligheid in derde stappen, in plaats van hele stappen in het totale bereik van 100 tot 3200 iso. Zo beschik je nu over bijvoorbeeld 125 en 320 iso. Het geeft je meer speelruimte in het juist belichten van een foto. De hogere iso-waarden maken het je mogelijk ook in schemering lang zonder flitser te fotograferen.

De bediening van de EOS 30D is met het draaiwiel (als navigeerknop) op de achterzijde erg handig. In tegenstelling tot Nikon houdt Canon zijn andere bedieningsknoppen vrij klein, waardoor het fotograferen met handschoenen (bijvoorbeeld in de sneeuw) minder gemakkelijk gaat.

Kijk je tenslotte naar de gemaakte foto’s, dan zie je de bekende Canonkwaliteit terug, waarin de EOS 30D in de hogere iso-waarden (boven de 1000 iso) beter lijkt te scoren (minder ruis) dan de eerder gelanceerde Nikon-concurrent D200. Foto’s gemaakt met de D200 lijken wel iets scherper per vastgelegde pixel.

Prijs:
circa € 1.091,– (alleen body), met lens circa € 1.175,– , excl. BTW
Resolutie:
8 megapixels
Optische zoom:
28,8 – 88 mm (3x optisch)
LCD:
2,5 inch, 230.000 pixels
Geheugen:
CF
Voor en tegen:
+ stevig chassis
+ goede bedieningsknoppen
+ groot buffergeheugen
+ nu ook spotmeting
- weinig verschil met 20D
Oordeel:
4,5 van 5 sterren
Info:
www.canon.nl

© 2007 Marcel Burger voor Winmag Pro

Canon Ixus 60

De weken voor de zomervakantie is traditiegetrouw het moment om nog net even een nieuw cameraatje te ‘scoren’. WINMAG zoekt met je mee en zocht in het brede aanbod naar aantrekkelijke nieuwe én oudere compacte toestellen.

Een van de heetste zomerhits zal ongetwijfeld de Canon Digital Ixus 60 zijn: een aantrekkelijk, handig klein cameraatje met een normaal zoombereik van (vergelijkbaar) 35 tot 105 millimeter en onder de behuizing een zes megapixelsensor. De specificaties van de Ixus 60 zijn niet schokkend. Het heeft ruwweg dezelfde specificaties als een hele hoop compactcamera’s van andere merken. Het verschil is eigenlijk heel simpel: deze Canon maakt betere foto’s en is gebruiksvriendelijker in vergelijking met het gros van die andere toestellen.

De beelden zijn scherp en rijk aan contrast en kleur. De belichting scoort bovendien een dikke voldoende. Het kost ook weinig tijd en moeite om goede foto’s te maken. De autofocus is snel en effectief en eenmaal gemaakte opnames zijn in een oogwenk weggeschreven op de sd-geheugenkaart. Via de FUNC-knop zijn de instellingen voor witbalans en belichtingscompensatie goed bereikbaar. Het veranderen van de iso-waarde (voor beste beeldlichtgevoeligheid) en macro-modus (om objecten tot drie centimeter dichtbij haarscherp te fotograferen) is zelfs nog eenvoudiger. Een enkele druk op een knopje is genoeg.

Op het eerste gezicht is de Digital Ixus 60 dus een camera zoals er zoveel zijn. Op het tweede gezicht toont deze Canon zich een smaakmaker, in een mooi jasje bovendien.

Score: 4,5 van 5 sterren

© 2006 Elmer van Hest voor Winmag

Canon PowerShot S3 IS

1 juni 2006 | Hij is niet zilver, hij is zwart! Canon heeft de nieuwe S3 IS een zwart uiterlijk meegegeven, waar voorganger S2 IS nog een zilverkleurig jasje had. Is dat om de semiprof te trekken, die zilver vaak teveel een consumentenkleur vindt?

Hoe dan ook: gebleven zijn gelukkig een zeer smakelijke zoombereik (12x optisch), de beeldstabilisator (Image Stabilizer (IS)), optimaal bedieningsgemak en fraaie fotoresultaten. Wat wil je ook van een camera die in mogelijkheden soms niet onderdoet voor menig spiegelreflextoestel. Snufje Zes megapixels, dat is wat Canon de S3 IS heeft gegeven. Dat is op zich slechts een kleine voorgang in vergelijking met de S2 IS, die met vijf megapixels toch ook niet slecht voor de dag kwam.

USM
Het plezier van de S3 IS zit hem vooral in tal van andere zaken. Zo is de lens voorzien van een Ultra Sonic Motor (USM). Dat is dezelfde technologie die we vinden in veel duurdere lenzen van Canon. Het snufje werkt ook nog eens heel goed. Het ingebouwde 36 – 432-millimeterobjectief (analoog gemeten) stelt scherp als een bezetene en doet dat ook nog eens muisstil.
De instelbare fotolichtgevoeligheidswaarde van maximaal 800 ISO maakt bovendien snelle sluitertijden mogelijk. In de schemering geeft die hogere iso-waarde daardoor langer de mogelijkheid de flitser ongebruikt te laten en toch bewegingsvrij, goed belichte foto’s te produceren. Al neemt de ruis (een soort virtuele stoflaag over de foto) bij 800 iso wel erg toe.
In combinatie met de beeldstabilisator is het maken van haarscherpe opnames in lichtarme situaties in beginsel een koud kunstje.

Breedbeeldtelevisie
Het is mogelijk foto’s te maken in 16:9-breedbeeldformaat. Dat is handig als je de beelden later wilt terugzien op een breedbeeldtelevisie. Uiteraard kan je met de S3 IS een filmpje maken, maar het leuke is dat je tijdens het filmen tegelijkertijd een foto kunt maken in de normale fotoresolutie van zes megapixels.
De gemaakte video is overigens ook tv-waardig: met een resolutie van 640 bij 480 pixels in naar keuze 15 of 30 beelden per seconde (fps). Bij 15 fps heb je geen vloeiend beeld, maar je hebt ook minder geheugenkaartruimte nodig. Bij 30 fps is het beeld voor het menselijke oog vloeiend. Overigens bevatten de filmpjes stereogeluid. Ook de beeldstabilisator werkt tijdens het videofilmen.

Bediening
De bediening is standaard voor Canon: overzichtelijk en intuïtief dankzij goed bereikbare knoppen. Het uitklapbare en kantelbare lcd-scherm is met 2 inch een tikje (0,2 inch) groter dan het scherm van voorganger S2 IS.
Kleven er dan ook nog nadelen aan deze nieuwe Canon telg? Jazeker, maar ernstige bezwaren zijn het niet. Zo is het de redactie een raadsel waarom je de flitser nog steeds zelf met de hand omhoog moet klappen. Daarnaast voelt de behuizing iets minder degelijk aan dan WINMAG gewend is van Canon. Bovendien levert Canon geen oplaadbare krachtbron mee, maar vier, eenmalig te gebruiken AA-alkalinebatterijen. Die zijn na ongeveer 60 foto’s leeg. In de winkel koop je het best vier oplaadbare NiMH-batterijen en snellader, maar het is een extra kostenpost. Ten slotte ontbreekt het door (semi)profs zo gewenste raw-opslagformaat voor foto’s, wat je vooral in niet-volzonnige situaties betere nabewerkingsmogelijkheden zou geven.

Concurrenten
De Canon S3 IS zal bij het lokken van de koper vooral moeten wedijveren met de nieuwe Sony Cyber-shot DSC-H5, de Panasonic Lumix DMC-TZ1, de Olympus SP-500UZ en de Kodak Z612. Behalve de Olympus (WINMAG-waardering 3,5 sterren) zijn de genoemde camera’s zo nieuw, dat ze nog niet in het Digi|foto-testlab zijn geweest. De genoemde Sony, Panasonic en Kodak lijken in specificaties geduchte concurrenten (zie Digi|foto-database op www.winmag.nl), zowel voor (semi)professionals als amateurfotografen, al missen ze een uitklapbaar scherm en een Ultra Sonic Motor op de lens. Vooral die twee zijn sterke troeven van de Canon PowerShot S3 IS.

Conclusie
De Canon PowerShot S3 IS een duidelijk verbeterde S2 IS – en die was ook al heel mooi camera. Canon komt in rap tempo met nieuwe modellen, maar maakt inruil van oude camera’s wel heel aanlokkelijk door steeds met innovaties te komen. De fabrikant moet wel; de hete adem van Sony, Panasonic en Kodak is in dit segment duidelijk voelbaar.

Score: 4,5 van 5 sterren

© 2006 Elmer van Hest voor Winmag Pro

Canon PowerShot S2

27 oktober 2005 | De Canon PowerShot S2 IS is in WM2005/5 tot Beste product getest in de klasse allround-compactcamera. Een belangrijk marktsegment in de digitale fotografie is dat van allround-compactcamera’s met veel zoombereik. Op dat strijdtoneel brengt Canon met de Powershot S2 IS in stelling, de opvolger van de zeer verkoopsuccesvolle S1 IS. De nieuweling heeft, naast vijf megapixels, alles in zich om dat succes te evenaren.

De voornaamste aantrekkingskracht van de S2 IS schuilt in het (analoog gemeten) zoombereik van 26 tot 432 millimeter, meer nog dan de S1 IS. De ingebouwde beeldstabilisator (Image Stabelizer; IS) verricht goed werk zonder dat de fotograaf daar iets van merkt. Scherpstellen gaat ook bij maximaal inzoomen probleemloos.
De camera werkt lekker snel, dankzij de nieuwe DIGIC II-processor die ook in de professionele camera’s van Canon steekt. De S2 IS schrijft gemaakte opnamen vliegensvlug weg naar de sd-geheugenkaart. Ook daarmee wijkt de camera af van zijn voorganger, want die schreef de afbeeldingen nog weg op een cf-kaart.

De opnamen zijn typisch Canon: felle kleuren en scherpe contrasten. Wie wil experimenteren, is bij deze camera aan het juiste adres. Sluitertijd- of diafragmavoorkeuze, het is geen probleem. Navigeren in de menu’s is een peulenschil dankzij de sobere en bijna instinctieve menu-indeling van Canon. Op de achterzijde is het af en toe wel zoeken naar het juiste knopje.

De S2 IS heeft dezelfde looks als de S1, maar heeft als extraatje een magnesiumgrip waardoor het geheel wat beter handelbaar is. De plastic behuizing voelt degelijk aan. Een stevig minpunt gaat echter uit naar ingebouwde flitser. Die moet de fotograaf toch echt zélf uitklappen.

Score: 4,5 van 5 sterren

© 2005 Elmer van Hest voor Winmagazine

Canon EOS 20D

7 maart 2005 | Sinds een paar maanden is er een alternatief voor wie meer verlangt van een camera dan de Canon EOS 300D kan bieden. Anderhalf jaar geleden deed Canon de digitale camerawereld op zijn grondvesten schudden met de lancering van de succesvolle 6-megapixelspiegelreflexcamera Canon EOS 300D. Sinds een paar maanden is er een alternatief met meer mogelijkheden: de Canon EOS 20D. Freelancejournalist Elmer van Hest fotografeerde voor werk en privé bijna een jaar lang met zijn EOS 300D, maar schakelde eind november over naar de EOS 20D. Waarom?

Eén brok techniek en vernuft in een ijzeren jasje. Dat is de EOS 20D van Canon. Deze camera met een 8,2-megapixelsensor (22,5 x 15 mm CMOS) aan boord is bestemd voor professionals én amateurfotografen die, na gebruik van de EOS 300D, klaar zijn voor het echte werk. De belangrijkste verschillen zitten binnenin. De 20D bezit eigenschappen waarvan menig fotograaf gaat watertanden. Negen autofocuspunten, maar liefst 35 lichtmeetpunten en beeldlichtgevoeligheidswaarden tot 1600 ISO.